عزیز جوانپور با اشاره به اظهارات اخیر رئیسجمهور آمریکا درباره اعتراضات داخلی ایران گفت: در ادبیات علوم سیاسی وقتی یک رئیسجمهور خارجی در امور داخلی کشور مستقل دیگر دخالت میکند این رفتار بهصراحت مصداق مداخله در امور داخلی کشورهاست و از منظر حقوق بینالملل اقدامی محکوم و تهدیدآمیز تلقی میشود.
وی افزود: اعلام حمایت یک مقام عالی سیاسی خارجی از اعتراضات داخلی یک کشور به این معناست که آن مقام وارد حوزه حاکمیت داخلی کشور دیگر شده است. وزارت امور خارجه ایران رسماً این اظهارات را محکوم کرده و از کشورهای مستقل خواسته است این نوع دخالتها را محکوم کنند.
این استاد علوم سیاسی در ادامه با اشاره به سیاست تحریمها گفت: تحریمها امروز یکی از مهمترین ابزارهای فشار اقتصادی قدرتهای بزرگ هستند. این کشورها ابتدا فشار اقتصادی وارد میکنند تا کشور هدف از نظر مدیریتی دچار مشکل شود سپس نارضایتی عمومی را افزایش میدهند و در نهایت کشور را به سمت وابستگی و تسلیم سوق میدهند. هر جا مقاومت شکل بگیرد فشارها را تشدید میکنند و تحریمها را حداکثری میسازند.
جوانپور تأکید کرد: قدرتهای بزرگ به دلیل برخورداری از برتری اقتصادی صنعتی و فناوری از این اهرم برای به زانو درآوردن کشورهایی استفاده میکنند که با آنها تضاد منافع دارند. نتیجه این سیاستها ایجاد نارضایتی عمومی، اعتصاب، شورشهای اجتماعی و در نهایت تلاش برای فروپاشی از درون است. این ابزار جدید اعمال قدرت سالهاست علیه ایران به کار گرفته شده اما ایران بهدلیل مقاومت و هوشیاری مردم توانسته بیش از چهار دهه در برابر این فشارها دوام بیاورد.
وی افزود: تداوم تحریمها و افزایش روزافزون آنها نشان میدهد که این سیاست به اهداف نهایی خود نرسیده است. به همین دلیل آمریکا و متحدانش ناچار شدند علاوه بر تحریم از ابزارهای نظامی رسانهای و امنیتی نیز استفاده کنند.
عضو هیئت علمی دانشگاه در ادامه گفت: همزمان با فشار اقتصادی یک پروژه رسانهای فعال شده است تا این فشارها نتیجه سیاستهای داخلی جلوه داده شود و این گزاره القا شود که اگر کشور در برابر خواستههای قدرتهای بزرگ عقبنشینی کند مشکلات اقتصادی حل خواهد شد. این همان سیاست کلاسیک شلاق و هویج است که در دوران دفاع مقدس نیز با بمباران شهرها برای وادار کردن مردم به درخواست پایان جنگ دنبال میشد اما مردم مقاومت کردند.
جوانپور تصریح کرد: اگر کسی واقعاً مدافع رفاه ملتهاست نباید تحریمهایی اعمال کند که زندگی روزمره مردم را نشانه میرود. تحریم دارو، غذا و معیشت با ادعای حمایت از مردم در تناقض آشکار است و در علوم سیاسی چنین رفتاری استفاده ابزاری از مفاهیم انسانی برای پیشبرد اهداف سیاسی تلقی میشود.
وی با اشاره به ضرورت تفکیک اعتراض از اغتشاش گفت: در همه نظامهای سیاسی اعتراض اجتماعی امری طبیعی و درونزا است اما وقتی تخریب، آتشسوزی، تعطیلی اجباری و اقدامات خشونتآمیز با هدایت یا حمایت خارجی انجام میشود دیگر اعتراض تلقی نمیشود بلکه مصداق بهرهبرداری سیاسی خارجی است. تفکیک این دو برای حفظ منافع ملی ضروری است.
این تحلیلگر روابط بینالملل ادامه داد: حمایت لفظی آمریکا و اسرائیل از ناآرامیها بخشی از پروژه بزرگتر ایجاد آشوب و بیثباتی است تا در نهایت مسیر برای اعمال فشار یا تجاوز هموار شود. در چنین شرایطی جهاد تبیین اهمیت پیدا میکند تا مردم فریب این پروژه را نخورند زیرا اگر هدف رفاه ملت بود اساساً تحریم اعمال نمیشد.
جوانپور با یادآوری تجربههای تاریخی ایران گفت: تجربه کودتای ۲۸ مرداد و همچنین تجربه دفاع مقدس نشان داده است که عقبنشینی در برابر فشار آمریکا و اروپا هیچگاه به نفع ملت ایران نبوده است. هر جا به قدرتهای خارجی اعتماد شد نتیجه آن تضعیف حاکمیت ملی و تحمیل هزینه به مردم بود.
وی درباره کارنامه حقوق بشری آمریکا گفت: مداخلههای آمریکا در کشورهایی مانند عراق افغانستان و لیبی که با شعار حقوق بشر و مبارزه با تروریسم انجام شد نهتنها امنیت و رفاه ایجاد نکرد بلکه به غارت منابع بیثباتی و فروپاشی انجامید. این سابقه نشان میدهد ادعاهای حمایتی آمریکا فاقد صداقت است.
این استاد دانشگاه با اشاره به نظریه دولت ملت گفت: دخالت خارجی مانع شکلگیری دولت ملت واقعی میشود زیرا تصمیمگیریها به جای منافع ملی بر اساس منافع قدرتهای بیرونی تنظیم میشود. تجربه تاریخی ایران در دوران مشروطه و کودتای مصدق مؤید همین واقعیت است. دولتی میتواند پایدار بماند که نه به حمایت خارجی بلکه به ملت خود تکیه کند.
جوانپور در پاسخ به نقش سیاستهای دوره ترامپ گفت: سیاست آمریکا چه در دوره دموکراتها و چه جمهوریخواهان از نظر راهبردی تفاوتی ندارد و تنها تاکتیکها تغییر میکند. ترامپ بهطور خاص بر بحرانسازی اقتصادی تمرکز داشت. جنگ برای آمریکا یک تجارت است و با ایجاد ناامنی فروش تسلیحات افزایش مییابد. در دوره ترامپ حمایت از اسرائیل به اوج رسید و فشار حداکثری علیه محور مقاومت بهویژه ایران دنبال شد.
وی افزود: در این دوره تحریمهای کمرشکن، مسیرهای ورود ارز به کشور بسته شد و در کنار آن یک جنگ رسانهای گسترده همچنین سازماندهی شبکههای نفوذ حمایت از گروههای معارض و اعمال فشار بر اروپا و کشورهای منطقه برای همراهی با آمریکا شکل گرفت. همه ظرفیتهای اقتصادی نظامی رسانهای و سیاسی علیه ایران به کار گرفته شد.
عضو هیئت علمی دانشگاه تأکید کرد: شرایط امروز کشور شبیه جنگ احزاب است که همه دشمنان همزمان از جهات مختلف فشار وارد میکنند. این وضعیت موجب شکلگیری برخی شکافها و بحرانهای داخلی شد که نمونه آن در برخی ناآرامیها مشاهده شد؛ ناآرامیهایی که با هدایت مستقیم آمریکا دنبال میشد تا جریان مقاومت که مرکزیت آن ایران است تضعیف شود.
جوانپور در پایان گفت: مردم باید این واقعیت را درک کنند که کشور در وضعیت جنگ ترکیبی قرار دارد؛ جنگی که ابعاد روانی، شناختی، رسانهای و اقتصادی دارد. تحمل فشارهای اقتصادی امروز بخشی از مقاومت ملی است همانگونه که در دوران جنگ تحمیلی مردم بمبارانها را تحمل کردند. مطالبهگری حق مردم است اما نباید اجازه داد مطالبات بهحق داخلی به ابزار نسخهپیچی خارجی تبدیل شود. حفظ نظام به معنای حفظ ایران است زیرا اگر ایران تضعیف شود ایرانی باقی نخواهد ماند.
